هعی... چه خاکی برداشته این جا رو!

وبلاگ رو هم زدن کنار غول وایبر و واتسآپ و تیر خلاصشم همین تلگرام بود....

البته وفاداراشون هستن هنوز. بخوای می شه.مثل همین خان دایی که هم تو وبلاگ هنوز می نویسه هم کانال زده تو تلگرام تو هر دو تاشم مخاطبای خودشو داره!

ولی خب نسل وبلاگ نویس ها منقرض نشده... و نمیشه که بشه...ته تهش رو هم که بخوای ببینی هیچ جا بهتر از وبلاگ برای گفتن دلنوشته ها نیست...چون گم نمی شه بین صدها پیام گروه های تلگرامی.همیشه هست و بودنش دلگرمیه...

حتی تو همین شرایطی که انگتر دارم تو یه فضای خلا طور فقط و فقط با خودم حرف می زنم بلند بلند و می خونمشون انگار که صدای انعکاس فریادهام دوباره مرور می شن .

جایی که حرف دلمون رو می خوایم خالی کنیم...یه جورایی این وب شبیه یه گروه تلگرامیه با یه ممبر...خودمون می گیم...خودمون می شنویم...خودمون هم تایید می کنیم!!!

خلاصهکه اینا رو نوشتم که فک نکنی فراموش شدی...نه نشدی...فقط یکم رقیبا زیاد شدن!